سبک زندگي و عاشورا

جوهر زحمات طاقتفرساي حقيقتجوي مورخان و دانشمندان اسلامي و حتي غير مسلمان و تراوش قلم آنها از قيام امام حسين (ع) به ما مىآموزد که:
1- بايد در تحكيم حق، كوبيدن باطل، احياى نام خداوند، مواسات، اعتلاى دين و آزادى و عدالت اجتماعى تلاش و حرکت کرد، تا طبقات محروم و ستم ديده بتوانند در پرتو آن از حق خويش برخوردار شوند. امام حسين عليه السلام مىديد كه ملّت اسلام در اثر تبليغات سوء دشمن، با ابزار دين، فساد و ستم را پيشه كرده و عدالت، حريّت و كمالات را به فراموشى سپرده و به تبهكارى و بندگى شهوات روى آورده است. حضرت شاهد بود كه قوانين الهى در حال فراموشى و نابودى است و اسلام عزيز فداى هوسرانيهاى افراد نالايق و خواستههاى شوم بلهوسان شده است. از اين روي ما نيز امروز بايد گوش به فرمان ولي امر خود حضرت آيتالله العظمي امام خامنهاي باشيم و معظم له را در مقابله با انحرافات ياري کنيم تا جانى تازه به جامعه اسلامي بخشيده شود.

۲- امام حسين (ع) با قيام خود به ما فهماند كه ملّت اسلام و بلكه هر ملّتى بايد از ظلم و ستم نجات يابد. بنابراين برما است که از اين درس سرمشقي گيريم و اجازه ندهيم به مسلمان در ميانمار و غزه و ساير نقاط جهان ستم شود و از مسؤولان مربوطه براي ياري کردن همنوعان خود و مسلمانان تحت ظلم و ستم در سراسر جهان، مطالبه کرد.
۳- با قيام حضرت اباعبدالله (ع) احكام اسلام و برنامههاى عالى دينى و توحيدى پس از آن كه مدّتها در حال فراموشى بود، دوباره محور زندگى مردم قرار گرفت. پس ما هم بايد با الهام از اين اقدام امام(ع)، باحرمتشکنيها و نقض ارزشها در جامعه مبارزه کنيم و ضمن احترام به بازماندگان جهاد و شهادت در جامعه به ويژه پيشکسوتان اين عرصه از هشت سال دفاع مقدس، نگذاريم عدهاي انحصارطلب، خون شهدا را پايمال و با سوء استفاده از جايگاههاي
حسين بن على (ع) كشته عبرت ها و بهاى بصيرت هاى تاريخ ساز است.
ارزشمند انقلاب و عناوين مقدس، به جنگ با نظام برخيزند و موجبات کم رنگ شدن احکام اسلامي و شعائر ديني را در جامعه فراهم کنند.

۴- قيام امام حسين (ع) پيامآور اين بصيرت براي مسلمانان بودكه اسلام بالاتر از همه چيز است و براى برقرارى آن بايد از همه داشتهها گذشت؛ زيرا در اجرا و حفظ احکام اسلامي وارزشهاي آن حکمتهاي فراواني نهفته است که موجب صلاح و رستگاري افراد و جامعه ميشود. بنابراين بايد در جامعه اسلامي تا آنجا پيش رفت که براي افراد به ويژه مسؤولان جز اسلام و اجراي احکام آن اهميت نداشته باشد، حتي اگر لازم باشد سطح زندگي آنها به جايي برسد که نان جويي تناول كنند و از اجراي حد حتي بر فرزند خويش هيچگونه ابائي نداشته باشند.

۵- درس مهم ديگري که بايد از حضرت اباعبدالله گرفت، عمل به امر به معروف و نهى از منكر در جامعه و ترويج آن ميباشد. در جامعه اسلامى يکي از اولين مسائلى كه در خانواده و مدرسه به كودكان آموزش داده مى شود، اصول و فروع دين است و در ميان فروع دين، امر به معروف ونهى از منكر ذكر ميشود. يعنى امر به معروف و نهى از منكرنيز مانند نماز و روزه واجب است. بنابراين وجوب امر به معروف و نهى از منكر براى آحاد جامعه اسلامي مردم روشن است، و همه مى دانند كه از ضروريات دين است و جاى هيچ شبههاي در آن نيست. بنابراين وظيفه هر فرد در جامعه اين است که اگر با كار بد و خلاف شوون اسلام مواجه شود، ابتدا از آن احساس بيزاري كند. نبايد وقتي خلاف و گناهى در جامعه رخ ميدهد، به آن بي اعتنا بود. انسان در مقابل خلاف ارزشها نبايد سکوت کند و بگويد به من ربطي ندارد! اين درست نيست كه امروزه فلان مد، رفتار، لباس، گويش، واژه و... كه بعضا ريشه در ضد ارزشهاي ديني دارد در جامعه ما ديده شود و حتي توسط برخي افراد و متاسفانه مسؤولان ترويج شود. براساس آموزههاي مكتب اهل بيت (ع) حداقل بايد در درون خود از اين وضع ناراحت شويم و حتي اگر امكان دارد آن را ابراز كنيم. البته اين اعتراض در مرحله اول بايد به صورت نرم و ملاطفت باشد.
اگر به اين واجب آنگونه كه شرع مقدس تعريف و وضع كرده عمل شود، جامعه هيچگاه به انحراف و فساد كشيده نميشود. زيرا اين دو حكم؛ دو نيروي خود كنترلي در جامعه اسلامي هستند.

بانوان فرهیخته قائمشهر...