تاسوعا روز آماده شدن براي عاشورا

تاسوعا روز آماده شدن برای عاشورا

از گذرگاه تاسوعا است که تو مي تواني عاشورا را درک کني و رمز ورود به آن "عباس" درياي وفا ، بحر مواج حيا ، غيرت و جانبازي است.

محرم روز عشق بازي است ، عشقي که به واسطه جانبازي و خون شهداي کربلا تقدس يافت و امروز بعد از قرن ها هم چنان در قله قداست و مرتبت جاي دارد "عاشورا" روز وصال ، "کربلا" نقطه رهايي و"حسين"(ع) آموزگار و سرسلسله خيل عشق بازان دشت نينوا است . و اما از گذرگاه تاسوعا است که تو مي تواني عاشورا را درک کني و رمز ورود به آن "عباس" درياي وفا ، بحر مواج حيا ، غيرت و جانبازي است. تاسوعا روز بزرگداشت اسوه ايثار ، ادب ، دلاوري و وفا و حق گزاري عباس بن علي(ع) است و با گذشت بيش از هزار و سيصد سال ، هنوز بر آستانه عاشورا نشسته است و همگان را به اطاعت از مولا و امام خويش فرا مي خواند و درس جانبازي و وفاداري را به جهانيان مي آموزد. آن گاه که غروب نهم محرم به شب عاشورا پيوند خورد ، حسين(ع) و يارانش آخرين شامگاه را تا صبح عاشورا با قرآن و نيايش سحر مي کنند.

آري تاسوعا به پرچمدار کربلا و امير لشگر حسين(ع) منتسب است تا به پاس اين همه حميت و فداکاري ساقي دشت کربلا ، حضرت ابوالفضل العباس(ع) ، بسان روز عاشورا گراميش بدارند. تاسوعا را زنده نگه مي دارند تا جوانمردي جاودانه بماند ، آن را عزيز مي دانند تا وفاداري افسانه نگردد و اين روز را پاس مي دارند تا معرفت و ايثار ابدي شود. نهم محرم روز باب الحوايج حضرت اباالفضل العباس(ع) ، روز حريت و آزادگي است ، آنسان که نامردي و نامردمي ها را به بند حقارت کشيد و براي قرن ها انسانيت و ارزش هاي ناب انساني و عشق به مولا و امام خويش را بر تاريخ ماندگار کرد. تاسوعا ، روز سقاي کربلا است ، سردار عطشاني که پاي در فرات گذاشت ، دست بر آب زد و تا مقابل صورت بالا برد ، اما فرات را تشنه لب هاي خود ساخت و با مشکي پر از آب ، رو بسوي خيام آل الله نهاد. شب پرستان حق ستيز در ميانه راه تيغ بر وي کشيدند تا دستي بر کودکان حسين(ع) آب نرساند.

دستان ابوالفضل(ع) قلم شد تا علم فتوت و مردانگي در تاريخ برافراشته باشد و چه به حق ، او را غيرت الله العظيم ناميده اند. سقاي کربلا با جاني تشنه ، روحي آزرده از تشنگي امام و کودکان معصومش ، مشک به دندان گرفت تا شايد جرعه آبي به تشنگان برساند ، اما تيرهاي کينه و شقاوت باريدن گرفت و با دريدن مشک ، اميد عباس نااميد گشت . در اين انديشه که چگونه به نزد کودکاني که چشم در راه شريحه فرات در خيمه ها منتظر نشسته اند برود ، که تيري بر وي اصابت و عمود آهني بر فرقش فروآمد و مردي از قبيله فتوت و معرفت را از اسب بر زمين انداخت . آن گاه برادرش را صدا زد و امام حسين(ع) بي فتور بر بالينش حاضر شد و وي را غرق در خون و جراحت يافت و آن زمان بود که فرمود: "الان انکسر ظهري و قلت حيلتي" حال ديگر کمرم شکست و چاره ام ناچار شد. آري تاسوعا روز بزرگداشت جانباز فداکاري است که واژه عملي ايثار را به تاريخ نثار کرد و مفهوم عشق و وفاداري به مولا و امام خويش را به همه شيفتگان امامت و ولايت آموخت .